Het zit er bijna op; nog vier dagen en dan zitten we in het vliegtuig. Gek dat je na zo'n tijd van wachten en uitkijken naar het vertrek, er toch ook weer een beetje tegenop kunt zien. Een wat dubbel gevoel. Weer een verandering in heel opzichten, en een mens houdt van nature nu eenmaal niet van veranderingen. Ik zit nu nog gezellig in de boerderij 'Roos van Saron', waar de wind om het huis giert en het binnen lekker warm is. Vanochtend nog even bij comite-leden langsgeweest op een boerderij in het uiterste noorden van Groningen. Koude, gure wind, kale akkers met vette klei en een grijze donkere lucht. Echte Nederlandse herfst.
In Tanzania wordt het nu behoorlijk warm. Wat staat ons daar te wachten, hoe zal het weerzien met onze kinderen en collega's zijn. Welke verrassingen staan ons te wachten in Mbeya? Ach, het leven is een groot avontuur vol onzekerheden, maar onze zekerheid is in God. Hij is de enige echte constante factor is ons leven en dat is een geruststellende gedachte. Hij is bij ons, woont in ons en daardoor kunnen wij ons overal ter wereld thuis voelen. Hij is al voorgegaan en wij volgen Hem; Tanzania, here we come!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten