Regen!

Wel eens heel blij geweest met regen? Nou, vast niet zo erg als de mensen hier toen het afgelopen maandag, 6 december, eindelijk begon te regenen. In Nederland beginnen mensen al snel te klagen over regen. Begrijpelijk als het het grootste gedeelte van het jaar regent. Je wordt er soms chagrijnig van.

Dat is hier in Mbeya wel even anders; het regent hier 4 tot 5 maanden per jaar. Voor de rest van het jaar is het droog. Het gras wordt geel de oogst rijpt en de aarde, die grotendeels onbedekt is, wordt al snel stoffig. De grond hier bestaat uit heel fijn zand, eigenlijk meer stof, dat zodar het begint te waaien, overal binnendringt. Je kunt je huis dan elke dag wel schoonmaken, zoveel stof komt er binnen. Aan het einde van het droge seizoen, zo rond november-december, wordt het ook behoorlijk heet en raakt de watervoorraad in sommige plaatsen bijna op. Omdat Tanzania grotendeels op hydro-elektriciteit draait, krijg je dan ook stroomonderbrekingen.

Als dan eindelijk de regen begint te vallen, zoals afgelopen maandag, verandert alles. De temperatuur daalt met wel vijf graden, de stoffige wegen veranderen in modderstromen, het gras wordt weer groen en de mensen beginnen weer op hun akkers bonen en mais te verbouwen. Vooral vanwege dat laatste wacht iedereen hier altijd op de regen. Men zegt hier: 'mvua ni baraka'; 'regen is zegen'. En dat besef je hier des temeer. Zonder regen, zonder water, groeit er niets. Daarom bidden we hier altijd om regen, zeker als die uitblijft zoals dit jaar het geval was. Vandaar dat we heel blij zijn met de regen die nu valt. Het is zegen van God, die 'het laat regenen over rechtvaardigen en onrechtvaardigen'. Gelukkig maar...

Vriend op de Markt

We zijn nu alweer een tijdje in Mbeya, maar het is aardig om te vermelden hoe het was om weer terug te komen. De plek waar wij altijd worden aangesproken en onze contacten hebben is in en rond de markt, de Soko Kuu, oftwel de Grote Markt. Nu hebben in Groningen ook een Grote Markt, maar dat beeld moet je even helemaal uit je hoofd zetten. Dit is een gebied van misschien 60 vierkante meter, aan alle kanten omgeven door kleine duka’s (winkeltjes). Op de binnenplaats, de markt zelf staan groente- en fruit kraampjes en nog meer winkeltjes, alles in geordende chaos zoals dat hier gaat.

Wat nu zo leuk is op de markt, is dat mensen je kennen en je begroeten en soms ook een praatje maken. Neem nu onze vriend Gwandumi, een jonge knul, die de assistent is van de schoenmaker op de markt. Meteen toen hij ons zag, kwam hij naar ons toe en omhelsde ons. Hij was zo blij ons weer te zien! Eerder die week had hij mij ’s avonds opgebeld om te zeggen dat hij zo blij was dat weer terug waren en om ons weer welkom te heten. Hij had namelijk onze auto in de stad had gezien, en dat gaat rond als een lopend vuurtje. Waarom hij zo blij is ons weer te zien? Geen idee. We hebben in het verleden wel eens stempels bij zijn baas gekocht en maken af en toe een praatje met hem. Hij is altijd enthousiast om ons te zien. Bijzonder toch? Onze vriend op de markt.