v.l.n.r. Andrea, Cornelie, Vincent, Lois, Ludie

dinsdag 26 oktober 2010

en nu in Nederland...

Het heeft wel even geduurd voordat ik van de reverse culture shock bekomen was. Ik hoor je denken "wat is nu reverse culture shock"? Klinkt interessant nietwaar? Het is het verschijnsel dat zich voordoet wanneer iemand voor langere tijd weg is geweest en dan teruggaat naar z'n eigen cultuur en dan vreselijk moet wennen. Waaraan moest ik dan wennen, vragen mensen me. Nou eigenlijk aan alles: al het strak georganiseerde in Nederland, het drukke verkeer, de overvloed aan keuze in supermarkten, de ongelofelijke materiele overvloed hier. Dat is in Tanzania wel even anders. We mogen vaak al blij zijn als er weer bruin meel is om bruinbrood te kunnen bakken.

Wat voor ons ook best moeilijk was, is het geestelijke klimaat en de dingen die veel mensen in Nederland bezig houden. Er is veel gaande, er is veel aanbod en dus is er veel consumptie. De overvloed aan bijbels, christelijke boeken, muziek staat ook weer in schril contrast met wat in Tanzania beschikbaar is op dat gebied, waar mensen vaak niets hebben om zich geestelijk te voeden.

Is alles dan slecht, ach en wee, hier in Nederland? Gelukkig niet. Er gebeuren ook een hoop goede dingen en ik ben de shock weer een beetje te boven. We vinden het erg leuk om oude vrienden po te zoeken en nieuwe vrienden te ontmoeten. En al is het niet gemakkelijk met kinderen die alweer in Tanzania zitten, het is al met al toch een goed verlof.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten